توسط میراث فرهنگی فارس صورت می‌گیرد
مرمت بخش‌هایی از عمارت تاریخی هفت تنان شیراز

خبرگزاری فارس: مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس از آغاز مرمت بخش‌هایی از عمارت تاریخی هفت تنان (موزه سنگ هفت تنان) در شیراز خبر داد.

خبرگزاری فارس: مرمت بخش‌هایی از عمارت تاریخی هفت تنان شیراز

 به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز به نقل از روابط عمومی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان فارس، فریدون فعالی اظهار داشت: با توجه به ضرورت ادامه کار مرمت بنا در بخش کاروان‌سرای خلیج جنوبی مرمت این بخش از بنا با اختصاص اعتباری بالغ بر 500 میلیون ریال از حمل اعتبارات استانی در دستور کار قرار دارد.

فعالی گفت: در این عملیات اجرای کف‌سازی و کف‌پوش حیاط و فضاهای داخلی کاروان‌سرا، مرمت آجرکاری و بندکشی در محل‌های مورد نیاز و احیای طاق بخش جنوب غربی انجام می‌شود.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس در مورد طرح‌ها و برنامه‌های پیش‌بینی شده برای به‌سازی بنای تاریخی هفت تنان گفت: با توجه به الحاق بودن اتاق‌های ضلع جنوبی که در دوره‌های بعد ساخته شده است، در طرح‌های بلند مدت این اتاق‌های الحاقی برچیده  و فضای کاروان‌سرا با حیاط عمارت هفت تنان تلفیق و یک‌پارچه می‌شود.

وی ابراز داشت: پس از مرمت کاروان‌سرا این فضا به عنوان کارگاه و نمایشگاه کاشی و سرامیک مورد استفاده قرار می‌گیرد و در این فضا ضمن فعالیت کارگاهی استادکاران کاشی و میراث فرهنگی بازدیدکنندگان نیز می‌توانند از کارگاه بازدید کرده و با این کار هنری نیز آشنا شوند.

باغ و عمارت هفت تن مربوط به دوره زندیه است و در شیراز، شمال چهل تنان، زیر تخت ضرابی واقع شده و این اثر در 15 دی ماه سال 1310 با شمارهٔ ثبت 74 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

باغ هفت‌تن (بقعه‌ هفت‌تنان، تکیه‌ هفت‌تنان) که یکی از بناهای کریم خان زند در شیراز است، در شمال آرامگاه حافظ در دامنه کوه تخت ضرابی (کوه چهل مقام) قرار گرفته است.

علت نام‌گذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریم خان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبه‌ای نصب کرده‌ است.

بنا دارای یک ایوان دو ستونی بوده که دیواره‌های آن مزین به تابلوهای نقاشی نفیسی از آثار آقاصادق نقاش مشهور دوره زندیه است.

هم‌اکنون از این ساختمان و باغ به عنوان گنجینه‌ سنگ‌های کهن بهره برده می‌شود.

سنگ‌های موجود در این گنجینه متعلق به سده‌های سوم تا یازدهم «ه. ق» است که با انواع خطوط کوفی، ثلث، نستعلیق، دیوانی، توقیع، تعلیق، نسخ و... به شیوه‌ زیبایی آراسته شده‌اند.